MOTTO




Bir gece dolunay vakti siir dansa kaldirmis kadini.
Kadin dansina siirin eslik etmis ve
Gece devam etmis,
Kadin siir
Sandalsiz deniz
Hüznün hüznü.

Biz
sessiz haykiran sayfadan,
her bir dilde,
sairlerle dolasan bu güz bahcelerinde.

Yalitkan adada gecirgen kumlara basarken
Kac angstrom aramiz simdi
Peki ya dalgalar?
de Broglie
cikardi hepimizi
tuzu kurutulmamis
bugdaylari ogütülmemis
isliklari duyulmamis
kuslarin arasindan.

Bir kizla tanismis adam,
Taze lavanta cicegi koymus kitaplarin arasina
Yasemin dali bembeyaz acik satirlarinda
kokusu deli duman.

Sinekler vizildar mottolarin asagisinda!
Sen yukardan 
icimizden
birilerine 
seslenirsin,
biz duyariz seni!
Bulusma noktamiz olur mottolar.

Insanligin büyülü gücü
Yildiz gibi kayan
satir aralarindan.

Var olus,
bilincli.

Var,
kendini
bilen.

Yol hic uzaga gitmedi,
Sen hic yaklasmadin ki sona.
Sonbahar yapraklari düstüyse üzerine eger
son bahari karsiladin,
ardinda ki yeni nefesin.

Sonra bir mandalda sallanmak mi
ansizin
ruzgara kapilan suurlu ahengine
nice atlar binmis
ve dort nala savrulmus düslerini
toplar
yine cikarsin yollara!

Bu yıl iki bin tartiyor az küsürlü, 
Yaklasan
2018.

Biz ayni havadan üflenen, 
Sappho'nun kadini, 
Hadrian'in hep sakladigi adami
Eylül'de karsilasacaklarmis,
bir yerlerde okuyacakmis bizi siir.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Begining of Science and Philosophy

Tragedyanin sahnesi

Prospective Immigrants Please Note